معرفی کتابهای کتاب مقدس: استر

 کتاب اِسْتَر   Esther

کتاب استر از نظر ردیف کتابهای کانُنی عهد قدیم، آخرین کتاب تاریخی از سلسله کتابهای تاریخی عهد قدیم است که از ۱۰ فصل و ۱۶۷ آیه تشکیل شده و مدت زمانی پس از آن به نگارش درآمد که یهودیان تبعید شده در بابل به یهودا بازگشته بودند؛ کتاب نحمیا در واقع آخرین کتاب از کتابهای تاریخی عهد قدیم است گرچه استر در ترتیب کانُنی پس از نحمیا قرار می‌گیرد ولی وقایع و رویدادهای استر در یک دوره زمانی مابین فصل ۶ و ۷ عزرا و در مابین بازگشت اولین و دومین گروه از تبعیدیان به یهودا رخ می‌دهد. در هر حال این کتاب وصف حال رویدادهای رخ داده در شوشن پایتخت پارس در طی دوران سلطنت خشایار شاه، پادشاه پارس (۴۸۶-۴۶۵ قبل از میلاد)، و چند سالی قبل از ورود عَزْرا به اورشلیم است (عزرا ۷: ۱-۱۰).
این کتاب نام خود را از اِسْتَر که یک دختر یهودی بود گرفته است، اِسْتَر در زبان فارسی به مفهوم ”ستاره“ می‌باشد.

  نویسنده

جزئیات توصیف شده از زندگی و رسوم درون دربار و بویژه رویدادهایی که در این کتاب تشریح شده است، اشاره بر این دارد که خود نویسنده شاهد همه این امور بوده است. از اینرو نویسنده کتاب اِسْتَر احتمالا یک یهودی بوده که در پارس زندگی میکرده و تقریبا از امور دربار آگاهی کامل داشته است، اما خارج از این احتمال، نویسنده کتاب ناشناخته است.
از آنجاییکه دیدگاه نویسنده در حمایت از قوم یهود قرار دارد، محققین کتاب مقدس فکر می‌کنند که نویسنده یک شخص یهودی بوده که همراه با زرُبابل به یهودا بازگشته و این کتاب را برای باقی یهودیان بازگشته از تبعید نوشته است. اما برخی نیز بر این باور هستند که مُرْدِخای پسر عموی استر که نقشی اساسی در این کتاب دارد آنرا به رشته تحریر درآورده است. احتمالا این کتاب چند دهه پس از این رویدادها به نگارش در آمده است چون در آن از جشن پوریم یاد شده است.

  مسیر تاریخی

اِسْتَر یک زن یهودی بود که همراه با سایر تبعیدیان یهودی در کشور پارس زندگی می‌کرد و در سال ۴۸۰ قبل از میلاد ملکه امپراطوری پارس شد. ماهان نیز یکی از درباریان بلند پایه پارسی بود که به دنبال ریشه کن کردن قوم یهود بود.
کتاب اِسْتَر بازگو کننده طرح توطئه هامان است که رئیس مقامات دربار خشایار شاه بود و با دسیسه چینی قصد کشتن تمامی یهودیان ساکن در امپراطوری پارس را داشت که قلمرو این امپراطوری در آن هنگام از هند تا مصر را در بر می‌گرفت. اسرائیلیها پس از به تبعید برده شدن، در سراسر خاورمیانه پخش و پراکنده گردیدند. ظاهرا کل خاورمیانه در تحت تسلط پارس بود. گرچه کورش اولین پادشاه پارس، اجازه داد تا یهودیان به یهودا باز گردند، اما نسبتا فقط تعداد اندکی از آنها به یهودا بازگشتند؛ اکثر یهودیان ترجیح دادند که همچنان در تبعید باقی بمانند.
اگر توطئه ماهان عملی میشد، کل نژاد یهودیان از بین میرفت. اما خداوند به واسطه یک دختر یهودی به نام اِسْتَر که ملکه خشایارشاه گردید این توطئه را خنثی ساخت؛ اِسْتَر نه تنها سبب نجات یهودیان گردید بلکه سبب شد تا خود هامان نیز به جای آنها اعدام گردد!
استر، خشایار شاه، مردخای، و هامان از شخصیتهای اصلی دوران تاریخی این کتاب هستند.

  نکات برجسته

کتاب اِسْتَر دارای دو نکته برجسته و غیر معمول است:
اول اینکه، این کتاب بعد از روت یکی از دو کتاب نام برده شده در کتاب مقدّس است که اسم یک زن را بر خود دارد.
دوم، این تنها کتاب از مجموع کتابهای مقدّس است که هرگز در آن اشارهای به خداوند نشده است.
این حقیقت بعضی از افراد را بر آن داشته است که به کتاب اِسْتَر برچسب ”غیر روحانی“ بزنند؛ اما چنین کاری یک اشتباه است. گرچه نام خداوند در این کتب ذکر نشده اما حضور خود خداوند در این کتاب مفقود نشده است! او در هر کجایی از ”پشت صحنه“ مشغول به کار است، و سبب اتفاقاتی میشود که در غیر اینصورت این اتفاقات رخ نمیداد. از اینرو کتاب اِسْتَر در حقیقت کاملا ”روحانی“ میباشد؛ این کتاب نشان دهنده یک خدای وفادار است که هنوز قوم پراکنده خود را دوست دارد و برای نجات آنها از نابودی مشغول فعالیت است.

  رویدادها

وقایع توصیف شده در کتاب اِسْتَر تاثیری فوری و نافذ بر زندگی یهودیان در سراسر امپراطوری پارس داشت: داستان اِسْتَر آنها را مطمئن ساخت که هر چند آنها به یهودا باز نگشتهاند، اما هنوز نگاه خداوند در هر کجا که هستند بر آنها می‌باشد. این به خاطر اِسْتَر بود که یهودیان عید فوریم را برقرار ساختند (استر ۹: ۱۸-۳۲)، هر سال به بزرگداشت نجات عظیم یهودیان توسط خداوند در دوران اِسْتَر، این عید جشن گرفته شده و در طی این جشن کل کتاب اِسْتَر با صدای بلند خوانده میشد، مراسمی که هنوز توسط یهودیان ایماندار امروزی نیز برگزار میشود. به همین دلیل داستان اِسْتَر بطور متوسط در میان یهودیان امروزی از شهرت بیشتری نسبت به سایر قسمتهای کتاب عهد قدیم برخوردار است.
مسیحیان نیز میتوانند کتاب اِسْتَر را با شکرگزاری بخوانند زیرا چگونگی حفظ نسل یهودیان توسط خداوند را بازگو می‌کند که بواسطه حفظ این قوم، نجات دهنده در راه آمدن بود. همانطور که خداوند مانع کشته شدن عیسی نوزاد توسط هیرودیس شد (متی ۲: ۱۳-۱۶)، درست به همان شکل بواسطه اِسْتَر، مانع منقرض شدن نسل یهودیان گردید. این در واقع دلیل اصلی شکرگزاری است.

  کاربرد

وقایع این کتاب یک دوره زمانی از ۴۸۳ تا ۴۷۳ قبل از میلاد را پوشش می‌دهد و این دوره تاریخی همزمان با نیمه اول سلطنت خشایار شاه بوده که استر را به عنوان ملکه خود انتخاب می‌کند. در طی این دوره اولین گروه از یهودیانی که از تبعید به یهودا بازگشته بودند برای بازسازی معبد بر طبق قوانین موسی و جهت انجام امور عبادتی، دچار مشکلات زیادی شده بودند. اما استر و مردخای به همراه تعداد زیاد دیگری از یهودیان برای بازگشت به یهودا انتخاب نشده بودند بلکه خدا برای اهداف دیگری ایشان را در شوشن پایتخت پارسیان نگاه داشته بود.
کتاب اِسْتَر نیز به وضوح هر کتاب دیگری در کتاب مقدس، تسلط دور اندیشانه خداوند را در هر وضعیتی از زندگی بر ما مکشوف میسازد. او در هر آزمایش و سختی که با آن روبرو شویم با ما خواهد بود، و اگر ما اعتماد خود را بر او قرار دهیم، او بواسطه آن به ما نگاه خواهد کرد. او درست به همان صورت که با یهودیان عهد قدیم بود، امروز با ما نیز خواهد بود. او كه‌ حافظ‌ اسرائیل (و ما) است‌، نمی‌خوابد و به‌ خواب‌ نمی‌رود (مزامیر ۱۲۱: ۴).

  جمع بندی

این مفید خواهد بود که مابین معجزات مافوق طبیعی و پیش بردن نقشههای خداوند بوسیله واسطهای طبیعی تمایز قائل شویم. خداوند بر هر رویدادی در جهان حاکمیت و اقتدار دارد خواه ”طبیعی“ یا خواه ”فوق طبیعی“ باشد. برای مثال، هیچگونه معجزات مافوق طبیعی در کتاب اِسْتَر ثبت نشده است. گرچه خداوند بر هر چیزی که رخ داده تسلط داشته است؛ خداوند برای برآورده ساختن نتایجی که در نظر داشته به راحتی از واسطهای ”طبیعی“ استفاده کرده است. احتمالا به همین دلیل نویسنده هرگز احساس ضرورت برای اشاره به نام خداوند نکرده است، او واقف بوده که خداوند پشت سر هر اتفاقی حضور داشته است. به عمل آورده شدن اراده خداوند بواسطه شرایط طبیعی، اغلب ”مشیت الهی“ نامیده میشود. و افرادی که ایمان به خداوند ندارند اغلب آنرا ”سرنوشت“ مینامند.
روت یک غیر اسرائیلی بود که با یک یهودی ازدواج کرد؛ اِسْتَر یک یهودی بود که با یک غیر یهودی ازدواج کرد. اما خداوند از هر دو نفر آنها به شکلی متفاوت استفاده کرد تا بتواند سلسله نیاکان عیسی مسیح را حفظ کند.
از اینرو خداوند هرگز اجازه نخواهد داد که یهودیان کاملا نابود شوند، و به همین دلیل خداوند یک عهد وعده با داود برقرار ساخت که خاندان او و پادشاهی او تا ابد استوار باقی خواهد ماند (دوم سموئیل ۷: ۱۶)، و هنوز مانده بود تا این وعده به واسطه یکی از نسلهای داود به نام عیسی مسیح به فرجام برسد (لوقا ۱: ۲۹-۳۳). بقیتی از یهودیان حفظ شده و باقی خواهند ماند تا تدبیر نهایی خداوند برای فدیه نوع بشر بتواند به تحقق برسد.

برگرفته از وب سایت: www.razgah.com

Nov/26/2019 کتاب مقدس کشیش ورژ باباخانی 156 بازدید 0  

نظرات کاربران


ارسال نظر