نویسنده انجیل مرقس کیست؟

در بارۀ نویسندۀ این انجیل، اطلاعات نسبتاً کم است. در انجیل نام او در هیچ جا ذکر نشده است. قسمتهای بسیار کمی از این انجیل در مورد علائق و شخصیت نویسنده سخن می گوید تا چه رسد به هویت او. طبق روایات موجود، او یوحنای ملقب به مرقس می باشد که از همراهان و شاگردان پولس و برنابا و احتمالاً پطرس بوده است. از تاریخ تولد او اطلاعی در دست نیست ولی احتمالاً ده سال از رسولان کوچکتر بود و در موقع مصلوب شدن مسیح در حدود بیست سال داشت. او پسر مریم یکی از دوستان رسولان بود که در اعمال باب 12 نام او مذکور می باشد. جلسۀ دعایی که برای رهایی پطرس در آن دعا می شد در منزل مریم مادر مرقس تشکیل شد و احتمال دارد که این خانه پایگاه رهبرران و پیشوایان مسیحی اورشلیم بوده است. روشن است که پطرس بعد از رهایی از زندان مستقیماً به این خانه رفت (اعمال 12: 12) و از همین امر معلوم می شود که او اطمینان داشت پیشوایان مسیحی را در آنجا خواهد یافت. شاید «بالاخانه»، که عیسی و حواریون در آنجا عشاء ربانی داشتند، در همین خانه بوده و جلسۀ دعای قبل از پنطیکاست در همین جا تشکیل شده است. اگر این احتمال قطعی باشد، می توان گفت که مرقس از همان ابتدا با پیشوایان نهضت مسیحی آشنایی کامل داشته است.

          خانواده ای که مرقس به آن تعلق داشت ثروتنمد بود زیرا مادر مرقس هم مالک خانه بود و هم غلامانی داشت. برنابا پسر عموی مرقس دارای املاکی بود زیرا «زمینی را که داشت فروخته قیمت آن را آورد و پیش قدمهای رسولان گذارد» (4: 37). چنین به نظر می رسد که مرقس در محیطی بزرگ شد که پرهیزگاری و دینداری و فرهنگ و تمدن را در خود جمع داشت.

          برنابا، پسر عموی مرقس، باعث گردید که وی این خدمت را انتخاب نماید زیرا برنابا همراه پولس به اورشلیم رفت (اعمال 11: 30) و در مراجعت به انطاکیه مرقس را همراه خود آورد (اعمال 12: 25). وقتی برنابا و پولس اولین مسافرت بشارتی خود را آغاز کردند، مرقس به عنوان ملازم یا شاگرد همراه آنها بود (13: 5). وقتی در قبرس مشغول کار بودند، مرقس با آنها ماند ولی وقتی از قبرس به طرف قسمتهای اصلی آسیا حرکت کردند، مرقس از آنها جدا شد و به اورشلیم مراجعت نمود (13: 13). علت این عمل روشن نیست ولی از قرائن چنین بر می آید که یا اطمینان نداشت که خدا او را برای این خدمت خوانده است و یا این که دلش برای وطن تنگ شده بود. شاید به پولس علاقه ای نداشت و یا این که به بشارت به غیر یهودیان علاقمند نبود. آنچه مسلم می باشد این است که نمی توانست با سایرین بسازد.

          بعد از مراجعت به اورشلیم و انعقاد شورای اورشلیم، برنابا پیشنهاد کرد که یوحنای ملقب به مرقس در مسافرت بعدی با آنها همراهی کند. پولس این کار را صلاح ندانست زیرا مرقس «با ایشان در کار همراهی نکرده بود» (15: 37 – 39). عدم موافقت در میان برنابا و پولس به قدری شدت یافت که آنها ارتباط خود را قطع نمودند. برنابا مرقس را برداشت و به قبرس رفت در حالی که پولس همراه معاون جدیدی برای بشارت به آسیا رفت.

          از این زمان به بعد، که احتمالا حدود 50 میلادی بود، در عهد جدید اشاره ای به مرقس وجود ندارد و در حدود ده سال از او خبری نیست. ولی در رسالۀ به کولسیان، مرقس دوباره به همراهان پولس در روم می پیوندد و پولس او را به کلیسای کولسیه معرفی می نماید. مدتی بعد، پولس در بارۀ او چنین می گوید: «مرا به جهت خدمت مفید است» (دوم تیموتائوس 4: 11). از قرار معلوم اختلاف قبلی از بین رفته و مرقس از نظر پولس دوباره با ارزش شده بود. احتمال زیادی وجود دارد که در همان موقع با پطرس نیز تماسهایی داشته است (اول پطرس 5: 13). قدر مسلم این است که مرقس از ابتدای شروع کلیسا در آن بوده و مخصوصاً در سالهای بین 30 تا 65 میلادی که شهادت کلیسا از اورشلیم به روم رسید در آن فعالیت داشته است. یوسبیوس روایت می نماید که مرقس پایه گذار کلیساهای اسکندریه بوده است.

برگرفته از کتاب معرفی عهدجدید

نوشته: مِریل سی تِنی

ترجمه: کشیش طاطه وس میکائیلیان

Sep/10/2020 کتاب مقدس کشیش ورژ باباخانی 18 بازدید 0  

نظرات کاربران


ارسال نظر