فلسفه ی قربانی در عهد عتیق چیست؟مخصوصا قربانی سوختنی که گوشتش بیهوده میسوزد و از بین میرود و هیچ فایده ای هم ندارد

دوست بسیار عزیز، سلام و روز به خیر،

بابت تأخیر در پاسخ به سؤال شما به علت ازدحام سؤالات و مشغله کاری زیاد در این ایام، کمال پوزش را می طلبم. اما پاسخ شما:

همه مراسم و مناسکی را  که در عهد عتیق به عنوان قربانی ها انجام می شد، یاد آور قربانی بی عیب خدا یعنی عیسی مسیح است. انگیزه اصلی قربانی، گناه است وتمثیل قربانی سوختنی بی عیب نشان دهنده ازبین بردن گناه با پرداخت جریمه بی عیب می باشد که می بایست سوخته شود ویا قربانی شود.   قربانیهای سوختنی برای كفاره گناهان بود كه می‌بایست در نهایت رغبت و میل با تقدیم گاو یا گوسفند نرینه بی‌عیب همراه باشد. پیش كشیها، شامل آرد و روغن و زیتون و كندر بود كه قدری از آرد و روغن و تمام كندر را بر قربانگاه گذارده و می‌افروختند. قربانیهای جنبانیدنی، نوبرمحصولات زمینی بود كه در عید فصح تقدیم خدا می‌شد و هدبه افراشتنی از محصولات بعد از درو بود. قربانی سلامتی برای تقدیس به خداوند تقدیم می شد كه برای آن هم از حیوانات و محصولات زمینی استفاده می شد.

برای  اطلاعات  بیشترشما، لغت عبری عولاه (עֹלָה) در کتاب مقدس ۲۸۹ بار استفاده شده‌است. معنی لغوی آن چیزی است که در دود بالا رود. ترجمه انگلیسی یا فرانسه  رایج این لغت "هولوکاست" است. در اولین ترجمه یونانی تورات، این لغت به واژه هولوکاستن ترجمه شده‌است. امروزه بعضی ترجمه‌های انگلیسی کتاب مقدس آن را به هولوکاست و بعضی به قربانی سوختنی (Burnt Offering) ترجمه می کنند.

اولین استفاده از لغت عولاه در کتاب مقدس در داستان نوح است. "از هر حیوان وحشی پاکیزه، و هر پرنده پاکیزه گرفت و آنها را به صورت قربانی سوخته درقربانگاه پیشکش کرد." (کتاب پیدایش ۸ :۲۰). در داستان قربانی کردن اسحاق توسط ابراهیم نیز واژه عولاه مورد استفاده قرار گرفته‌ است. در این داستان، ابراهیم قصد داشت اسحاق را به صورت قربانی سوختنی به خداوند تقدیم کند: "او را به صورت قربانی سوختنی در بالای یکی از کوهها پیشکش کند." (کتاب پیدایش ۲۲ :۲۲). سومین اشاره به عولاه قبل از زمان معبد سلیمان در زمان یترون، پدرزن موسی است. (کتاب خروج، ۱۸: ۱۲)

موفق باشید،

پاسخ از: علی خیراندیش

Oct/04/2018 سؤالات رایج کشیش ورژ باباخانی 181 بازدید 1  

نظرات کاربران


ارسال نظر