اهمیت و مفهوم دستگذاری در کلیسا چیست؟

بارها شاهد دستگذاری ها در کلیساها بوده ایم. چه دستگذاری ایمانداران بر هم برای شفا و برکت و چه دستگذاری های رسمی کلیسایی برای خدمات گوناگون. 

 
  • عبرانیان 6: 1و2 تعلیم دستگذاری یا نهادن دستها یکی از تعالیم ابتدایی در کلیسای اولیه بوده. از این آیه مشخص است که انواع نهادن دستها یا دستگذاریها در کلیسای اولیه مرسوم بوده است! و نیز این جزئی از تعالیم ابتدایی هر ایماندار به مسیح در آن زمان بوده است!!!
  • مسلماً دستگذاری، مانند تعمید آب یا عشاء ربانی از اعمالی است که نمادین می باشد و معنای عمیق روحانی در پشت آن وجود دارد.
  • سه عملکرد و هدف دستگذاری:
  • انتقال- در کتاب مقدس بارها از پیدایش تا مکاشفه شاهد عمل دستگذاری برای انتقال برکت و نعمتی خاص بر شخص دیگر می باشد. در حقیقت عمل دستگذاری باعث دریافت برکتی روحانی یا مادی همچنین می شود. در پیدایش فصول 27 و 48 شاهد دستگذاری اسحاق و یعقوب بر فرزندانش هستیم که درخواست برکت روحانی و مادی برای آنها دارند.

و در زندگی و خدمت عیسی مسیح شاهد دستگذاری ایشان بر بیماران و مریضان برای شفا هستیم (متی 9: 29؛ مرقس 6: 32؛ لوقا 4: 40) و عیسی شاگردان خود را نیز به این عمل دستگذاری برای شفا حکم می کند (مرقس 16: 18)

در اعمال رسولان شاهد دستگذاری رسولان مسیح بر اشخاص هستیم که باعث پر شدن افراد از روح القدس می شوند (اعمال 8: 17 و 19: 6)

در ضمن شاهد دستگذاری افراد برای مسح به منظور خدمت خاصی نیز هستیم. در تثنیه 34: 9 شاهد دستگذاری یوشع توسط موسی و در دوم تیموتاؤس 1: 6 شاهد دستگذاری تیموتاؤس توسط پولس رسول هستیم. کاملا" مشخص نیست که پولس رسول در این آیه منظورش از عطایی که به تیموتاؤس در اثر دستگذاری به او داده شده، چه بوده؟ اما می توان حدس زد که به علت عدم اعتماد به نفس تیموتاؤس در رهبری و شبانی و تعلیم کلیسا این عمل به او توانایی انجام این خدمت را به نحو احسن داده بود. در اول تیموتاؤس 4: 14 نیز پولس رسول باز به این مسئله اشاره می کند که این دفعه به همراه مشایخ کلیسا تیموتاؤس را دستگذاری کرده اند و در اثر این دستگذاری عطایی خاص به تیموتاؤس اهداء شده بود. یعنی تیموتاؤس نیز نقش فعالی در شکوفا شدن این عطا داشت و می بایست با خدا همکاری می کرد. با بررسی دیگر آیات کتاب مقدس این مسئله را مشاهده می کنیم که همکاری شخص با این دستگذاری و شکوفا کردن یا خاموش کردن آن عطا، از اهمیت بسزایی برخوردار است.

در بسیاری از موارد ایمان و همکاری شخص دستگذاری شده یا عدم آن در شکوفایی یا خاموشی این عطا نقش مهمی را ایفا می کند. اما در مواردی مانند برکت کودکان توسط عیسی مسلماً همکاری ای وجود ندارد و برکت با دستگذاری و بدون همکاری کودکان منتقل می شود (متی 19: 13-15)

عامل دست در فرهنگ عبری به معنای اقتدار، قدرت و قوت است. عیسی بر دست راست خدا نشسته یعنی قدرت آسمان و زمین در دستهای اوست.

 

  • تأئید- دستگذاری نشان دهنده تأئید خدمت یک شخص توسط خدا و خادمین خدا با هم می باشد. در باره یوشع در اعداد 27: 22-23 شاهد تأئید رهبری یوشع پس از موسی توسط دستگذاری موسی در حضور جماعت و العاذار کاهن هستیم. حتی دستگذاری تیموتاؤس توسط پولس و مشایخ کلیسا نیز تأئید شبانی او در جماعت کلیسایی می باشد. بدین گونه قوم از رهبران حقیقی خود آگاه شده و از رهبران دروغین دوری می ورزند.

در کلیساهای کاتولیک و ارتدوکس، عمل دستگذاری چنان اهمیت بسزایی دارد که تبدیل به یک آئین رسمی کلیسایی شده و حساسیت خاصی در دستگذاری افراد وجود دارد و با این عمل جماعت کلیسا به همراه رهبران کلیسایی خدمت یک خادم کلیسا را مورد تأئید و شناسایی قرار می دهند.

در اول تیموتاؤس 5: 22 پولس رسول به تیموتاؤس هشدار می دهد که در دستگذاری افراد شتاب نورزد! و برای رسولان در عهد جدید دستگذاری شخص، تأئید کننده صلاحیت آن شخص در رهبری بود و از اهمیت زیادی برخوردار بود. در واقع عدم تشخیص صحیح و شتاب و عجله در دستگذاری افراد مورد نکوهش قرار گرفته تا از هر گونه شقاق و یا انحراف در کلیسا جلوگیری شود.

 

  • وقف- شخص یا چیزی که بر او دست گذاشته می شود، به منظور خاصی جدا و وقف می شود. کاهن بر حیوان قربانی دست می گذاشت و دستگذاری بر این حیوان به معنای این بود که این حیوان هیچ کاربرد دیگری غیر از قربانی برای یهوه ندارد. دستگذاری کاهنان نیز به معنای جدا شدن آنها از بقیه قوم و تقدیس و وقف آنها برای خدمت مشخصشان بود.

در اعمال 13: 2 اشاره به جدا کردن برنابا و سولس برای خدمت با عمل دستگذاری در آیه 3 همراه است.

 

پنج کاربرد دستگذاری در عهد جدید:

  1. به منظور شفای افراد
  2. به منظور برکت دیگران
  3. برای تعمید در روح القدس
  4. به منظور منصوب کردن کسی به خدمتی
  5. وقتی عطایای روحانی شخص توسط رهبران کلیسا تشخیص داده می شد و به کار برده می شد

(لازم به ذکر است که در میان دستگذاریهای امروز و زمان رسولان و عهد جدید تفاوت ویژه ای مخصوصاً در کشورهای غربی که مسیحیان در آنجا با آزادی نسبی مشغول خدمت هستند، مشاهده می شود و آن این است که:

در عهد جدید با دستگذاری و اعلان کشیشی یا هر گونه خدمتی در کلیسا، چنین شخصی توسط رومیان یا حکومت مخاصم هدف کشته شدن یا آزار و اذیت  قرار می گرفتند اما امروزه تفاوت در کشورهای نسبتاً آزاد این است که این متأسفانه نوعی امتیاز و برتری بر دیگران محسوب می شود.)

نوشته: کشیش ورژ باباخانی

Mar/19/2019 کلیسا کشیش ورژ باباخانی 23 بازدید 1  

نظرات کاربران


ارسال نظر