چگونه می توانیم مطمئن باشیم که کتاب مقدس شامل کتابهای صحیح است؟

چرا فقط این 66 کتاب در کتاب مقدس وجود دارند؟ چون خدا نویسنده نهایی کتاب مقدس بوده و او تنها این 66 کتاب را الهام کرده است. تمام کتاب مقدس دمیده شده از دهان خدا است (متی 4: 4؛ 2 تیموتاؤس 3: 16). آنچه نویسندگان بشری نوشتند از خود آنها نشأت نگرفته بلکه از خدا که بر آنها حرکت می کرد (دوم سموئیل 23: 2؛ اول پطرس 1: 20-21). پس خدا تصمیم گرفت که کدام کتاب در کتاب مقدس قرار بگیرد و قوم خدا این کتابها را کشف کردند. ایمانداران به آنها اقتدار نبخشیدند، بلکه خدا. چگونه قوم خدا این 66 کتاب را بعنوان کتابهای الهامی از طرف خدا کشف کردند؟ چون تنها این کتابها " اثر انگشت" خدا را در خود داشتند. این " اثر انگشتهای" خدا خصوصیاتی را که در پاسخ به سوالات زیر منعکس می شد، مشمول می شد: (1) آیا این قسمت توسط یک نبی خدا مانند موسی (خروج 4: 1-9) یا پولس (اول قرنتیان 9: 1) نوشته شده؟ (2) آیا این قسمت با اعمال خدا تأئید شده است (عبرانیان 1: 1؛ 2: 3-4)؟ آیا نویسنده بشری حقیقت خدا را از مکاشفات و حقایق دیگر که شناخته شده بود، گفته است (تثنیه 18: 20-22)؟ (3) آیا دارای قدرت خدا برای تقویت اشخاص هست (2 تیموتاؤس 3: 16-17؛ عبرانیان 4: 12)؟ (4) آیا توسط قوم خدا پذیرفته و جمع آوری شده است؟ جمع آوری کتابها که به عنوان کتابهای قانونی کتاب مقدس شناخته شده است، در حین اینکه کتابها نوشته می شد، تدریجا" بوجود آمد. وقتی موسی پنج کتاب اول کتاب مقدس را نوشت، آنها سریعا" برداشته شدند و به مقدسترین مکان منتقل شدند (تثنیه 31: 24-26). کتاب یوشع که جانشین موسی بود پس از مرگش به مجموعه کتابها اضافه شد(یوشع 24: 26).  به همین ترتیب کتابهای سموئیل (اول سموئیل 10: 25)  و انبیاء پس از نوشتن کتابها به آنها اضافه شدند (زکریا 7: 12). دانیال مجموعه کتابهای موسی و نوشتجات انبیاء تا زمان دانیال و نیز کتاب نبی هم عصر خود، ارمیاء را در اختیار داشت (دانیال 9: 2). کتابهایی که بعنوان کتابهای گم شده عهد عتیق نامیده شده اند که معروف به آپوکریفا (یعنی مخفی یا مشکوک) می باشند در حقیقت گم نشده اند و به چند علت به عهد عتیق متعلق نمی باشند: (1) برخلاف کتابهای قانونی کتاب مقدس، کتابهای آپوکریفا نه ادعایی از خارج و نه از داخل کتاب وجود دارد که الهام خدا می باشند. در واقع بعضی از آنها حتی برعکس آن ادعا می کنند که نبوتی نیستند (مانند اول مکابیان 9: 27؛ 14: 41). (2) آنها مابین 250 قبل از میلاد و قرن اول میلادی نوشته شده اند و بر اساس مذهب یهود، روح نبوت قبل از این زمان یعنی در حدود 400 قبل از میلاد از اسرائیل گرفته شده بود. (3) تاریخ نگار یهودی یوسفوس اسم و تعداد کتابهای معتبر عهدعتیق را داده که با 39 کتاب عهدعتیق کنونی ما دقیقا" مطابقت دارد (بر ضد آپیون1: 8). یهودیت که این کتابها را تولید کردند هیچگاه این کتابها را جزو کتب مقدسه خود نپذیرفته اند(منظور کتب مقدسه عبرانی که با کتب عهدعتیق ما مطابقت دارند). (5) نه عیسی مسیح و نه رسولان او هیچکدام از کتابهای آپوکریفا در عهد جدید بعنوان کتابهای الهامی نقل قول نکرده اند. (6) اکثر پدران کلیسا در چهار قرن اول کلیسای مسیحی این کتابها را بعنوان کتابهای الهامی نپذیرفتند. (7) جرم، الهیدان بزرگ کلیسای کاتولیک رومی (420 میلادی) که کتابمقدس لاتینی ولگیت را ترجمه کرد، قاطعانه کتابهای آپوکریفایی را رد کرد. (8) پذیرش این کتابها در 1546 میلادی توسط کلیسای کاتولیک رومی رد شده تلقی می شود چون: (الف) آنها برای گرفتن این تصمیم گروه اشتباهی بودند (مسیحیان و نه یهودیان)؛ (ب) در زمان اشتباهی این تصمیم اتخاذ شد (قرن شانزدهم میلادی)؛ و (ج) به دلایل اشتباهی این تصمیم اتخاد شد (برای مثال: برای حمایت از آموزه دعا برای مردگان(دوم مکابیان 12: 45 را مشاهده کنید) در پاسخ به تعلیم کتاب مقدسی و در مقابل اصلاح گران (عبرانیان 9: 27). کتابهای عهدجدید نیز توسط رسولان و انبیاء خدا نوشته شده است (افسسیان 2: 20)، که با اعمال خدا تأئید شده است (دوم قرنتیان12: 12؛ عبرانیان 1: 1؛ 2: 3-4) و کتابهای آنها فورا" در کتابهای قانونی کتاب مقدس پذیرفته شدند. لوقا اعلام کرد که نوشتجات دیگر نیز در زمان او(احتمالا" متی و مرقس) وجود دارند (لوقا1: 1) دراول تیموتاؤس 5: 18 پولس رسول از انجیل لوقا به عنوان کتاب مقدسی در کنار عهدعتیق نقل قول کردند (10: 7). پطرس رسول به رسالات پولس رسول بعنوان کلام خدا مانند عهدعتیق اشاره می کند(دوم پطرس 3: 16). کلیسای قرن اول کتابهای نوشته شده توسط رسولان و انبیاء را در عموم می خواندند و منتقل می کردند(کولسیان 4: 16؛ اول تسالونیکیان 5: 27). علاوه بر این، پدران اولیه مسیحی، در آغاز قرن اول میلادی همه 27 کتاب عهدجدید را جمع آوری کردند و تقریبا" از همه آیات این کتابها نقل قول کردند که بیش از 36000 نقل قول از آنها وجود دارند! از قرن دوم میلادی به بعد مجموعه این کتابها وجود داشت و ترجمه هایی نیز به زبانهای دیگر مانند سریانی و لاتین قدیم وجود داشتند. همه گروههای مسیحی مانند کاتولیک رومی، ارتودوکس شرقی، و پروتستانها، همه 27 کتاب عهد جدید را در کنار 39 کتاب عهد عتیق و تنها آنها را به عنوان کلام الهام شده الهی می پذیرند. کتابهای آپوکریفای قرون دوم و سوم میلادی بصورت عالمگیر توسط کلیسای مسیحی رد شده اند. چند دلیل منطقی برای رد این کتابها وجود دارند: (1) این کتابها توسط رسولانی نوشته نشده که نامگذاری شده اند، چون رسولان در قرن اول میلادی فوت کردند. (2) آنها شامل بدعتها و اشتباهات آموزه ای می باشند. (3) آنها چیزهایی مانند معجزات زمان کودکی عیسی را شامل می شوند و مدعی می شوند که یوحنا در انجیلش فرمود عیسی تا زمانی که بالغ بود معجزه ای نکرد(یوحنا 2: 11). آنها شامل اغراقهای زیادی در گزارشات داستانهای انجیلها می باشند که دلالت بر جمع آوری بعدی می باشند. (4) آنها توسط هر بخش مسیحیت رسمی رد شده اند. بطور خلاصه، تنها 66 کتاب قانونی مشترک، مدعی و ثابت شده هستند که الهام الهی، مصون از خطا و کلام خطاناپذیر خدا می باشند. پس تنها این کتابها الهام خدا می باشند و توسط انبیاء خدا نوشته شده و توسط قوم خدا برای رشد روحانی قوم خدا جمع آوری شده، و با تدارکات الهی محافظت شده است (دوم تیموتاؤس 3: 16-17).   نویسنده: نورمن ال. گایزلر مترجم: کشیش ورژ باباخانی


Jan/18/2016 کتاب مقدس کشیش ورژ باباخانی 436 بازدید 1  

نظرات کاربران


ارسال نظر