روح القدس برای بدنهای ما حیات و شفا است!

چهارمین عملکرد روح القدس به عنوان پاراکلیت، بهره مندی حیات فوق طبیعی و شفا به بدنهای فیزیکی ما است. عیسی آمد تا به ما حیات بخشد، چنانکه او در یوحنا 10: 10 اعلام کرد:

" دزد نمی آید جز برای دزدیدن و کشتن و نابود کردن؛ من آمده ام تا ایشان حیات داشته باشند و از آن به فراوانی بهره مند شوند."

دو شخص در اینجا در برابر ما قرار دارند و نیاز هست تا بین این دو تشخیص دهیم: حیات بخش که عیسی است و حیات گیرنده  که شیطان است. شریر تنها به منظور گرفتن زندگیمان وارد حیات ما می شود. او برای دزدیدن برکات و تدارکات خدا می آید؛ او به منظور کشتن ما از نظر فیزیکی و نابودی ابدی ما می آید. هر کدام از ما می بایست بدانیم که اگر به شریر اجازه دهیم تا کوچکترین جایی را در زندگیمان اشغال کند، این آن کاری است که او خواهد کرد- دزدیدن، کشتن و  نابود کردن به اندازه ای که ما به او اجازه انجام آن را بدهیم.

از طرف دیگر، عیسی آمد تا درست برعکس آن را انجام دهد: او آمد تا ما " حیات داشته باشیم و از آن به فراوانی بهره مند شویم." این نکته مهم است که ما بدانیم که این زندگی و حیات که عیسی آمد تا به ما بدهد، توسط روح القدس بخشیده می شود. ما به اندازه ای از حیات او بهره مند می شویم که به روح القدس اجازه دهیم کارش را در ما انجام دهد. اگر ما با کار روح القدس مقاومت کنیم یا آن را رد کنیم، آنگاه نمی توانیم پری حیات الهی را که عیسی آمد تا برای ما بیاورد، تجربه کنیم. می بایست این را درک کنیم که این روح القدس بود که بدن مرده عیسی را از قبر برخیزانید. پولس در باره عیسی در رومیان 1: 4 این را گفت:

" روح قدوسیت" ترجمه یونانی عبارت عبری برای روح القدس است. اگرچه پولس به یونانی می نوشت، اما به عبری فکر می کرد. پس وقتی پولس گفت: " به سبب روح قدوسیت" برابر است با این که بگوییم: " با رستاخیز از میان مردگان به سبب روح القدس، به مقام پسر قدرتمند خدا منصوب شد.(این قدرت روح القدس است)."

در قسمتهای قبلی اشاره کردم که مطمئنا" این اوج روند رهایی بخش خدا در این عصر بود: که خدا خودش، در شخص روح القدس، می بایست در بدنهای فیزیکی ما ساکن شود و آنها را معبد خود و مکان سکونت خویش سازد. در رومیان 8: 10-11 پولس این را می گوید:

" اما اگر مسیح در شماست، هر چند بدن شما به علت گناه مرده است، اما چون پارسا شمرده شده اید، روح برای شما حیات است. و اگر روح او که عیسی را از مردگان برخیزانید در شما ساکن باشد، او که مسیح را از مردگان برخیزانید، حتی به بدنهای فانی شما نیز حیات خواهد بخشید. او این را به واسطه روح خود انجام خواهد داد که در شما ساکن است."

منظور آیه دهم این است که وقتی مسیح وارد می شود، وقتی توبه کردیم و تولد تازه یافتیم، زندگی کهنه پایان می پذیرد و زندگی جدید شروع می شود. زندگی جسمانی کهنه فسخ شد، و روحهای ما با حیات خدا زنده می شود. بعد پولس در آیه 11 پیش می رود و می گوید که این برای بدنهای فیزیکی ما به چه معناست. بسیار واضح است که همان شخص، همان قدرت و حیات، که به بدن فانی عیسی حیات بخشید و همان نوع قدرت که او را با بدنی جاودانی قیام داد اکنون در بدن هر ایماندار تسلیم شده ساکن شده و همان نوع حیات را می بخشد.

این روند بهره مندی از حیات الهی برای بدنهای ما تا زمان رستاخیز همه از مردگان، ادامه خواهد داشت. این مهم است که متوجه باشیم که ما اکنون دارای بدنهای قیام کرده نیستیم، اما آنچه را که ما البته داریم، حیات قیام کرده در بدنهای فانی مان می باشد. پولس در بسیاری از قسمتهای مختلف دیگر توضیح بیشتری داد که حیات قیام کرده در بدنهای فانی ما می تواند برای همه نیازهای فیزیکی بدنهای ما تا زمانیکه خدا روح را از بدن جدا سازد و ما را به خانه بخواند، تدارک ببیند.

در وحله اول باید این را درک کنیم که بدنهای ما چگونه شکل گرفت، چون همه اینها به هم مربوط می شوند. پیدایش 2: 7 می گوید:

" آنگاه یهوه خدا آدم را از خاک زمین بسرشت و در بینی او نفس حیات دمید و آدم موجودی زنده شد(یا جان زنده)."

چه چیزی بدن فیزیکی انسان را تولید کرد؟ روح دمیده شده خدا که شکل خاک را به موجود بشری زنده با تمام اعجاز و شگفتی های عملکرد بدن انسانی. اساسا" این روح القدس بود که بدن فیزیکی را بوجود آورد. اینجاست که کاملا" روشن می شود که او تنها کسی است که از آن نگهداری کند. این خیلی منطقی است و ایکاش مسیحیان بتواند این را ببینند. شفای الهی و سلامتی الهی در نور کتاب مقدس کاملا" منطقی است.

برای مثال، اگر ساعت شما خراب شود، شما آن را پیش پینه دوز نمی برید، بلکه ساعت را پیش ساعت ساز می برید. اگر بدن شما اختلالی پیدا می کند، بدنتان را کجا می برید؟ به نظر من، منطقی ترین عمل این است که نزد کسی که بدن را ساخته ببرید و آن روح القدس است.  در آمریکا با اصطلاح " بدنه با فیشر" آشنایی داریم(ماشینهایی که بدنه آنها توسط برادران فیشر ساخته شده) که بر روی شاسی یا بدنه بسیاری از ماشینهایمان وجود دارد. وقتی من به دوستان مسیحی ام نگاه می کنم، می گویم،" بدنه با روح القدس."  این کسی است که به او بدن را بخشیده و از آن نگهداری می کند و به بدنش قوت می بخشد.

شهادت پولس  بسیار حیرت انگیز است. در 2 قرنتیان 11: 23-25، او می گوید:

" از همه سخت تر کار کرده ام، به دفعات بیشتر به زندان افتاده ام، بیش از همه تازیانه خورده ام، بارها و بارها با خطر مرگ روبه رو شده ام. پنج بار از یهودیان، سی و نه ضربه شلاق خوردم. سه بار چوبم زدند، یک بار سنگسار شدم، سه بار کشتی سفرم غرق شد، یک شبانه روز را در دریا سپری کردم."

تقریبا" بی نظیر است که شخصی بتواند از تمام این مراحل بگذرد و اینقدر فعال، سالم و شجاع باشد. چه قدرتی بود که از پولس در تمام اینها حفظ و نگهداری می کرد؟ قدرت روح القدس. این گزارش سنگسار شدن پولس در لستره است:

" اما یهودیانی از انطاکیه و قونیه آمدند و مردم را با خود متحد ساخته، پولس را سنگسار کردند و بدین گمان که مرده است، از شهر بیرونش کشیدند. اما چون شاگردان گرد او جمع شدند، برخاست و به شهر بازگشت و فردای آن روز، او و برنابا رهسپار دربه شدند."

عجب مردی! من از بعضی مردم شنیده ام که پولس یک شخص از کار افتاده بود که اکثرا" بیمار بود. پاسخ من به چنین اشخاصی این است که: " اگر پولس از کار افتاده بود، خدایا به ما افراد از کار افتاده زیادی مانند پولس بده!"

ما بطور خلاصه به گزارش عالی تحمل و مقاومت فیزیکی پولس رسول پرداختیم. اکنون به راز او نگاه خواهیم کرد. او در این مورد چه می گوید؟ در دوم قرنتیان 4: 7-12، پولس در این باره می گوید:

" اما این گنجینه را در ظروفی خاکی داریم، تا آشکار باشد که این قدرت خارق العاده از خداست نه از ما. ما از هر سو در فشاریم، اما خرد نشده ایم؛ متحیریم، اما نومید نیستیم؛ آزار می بینیم، اما وانهاده نشده ایم؛ بر زمین افکنده شده ایم، اما از پا در نیامده ایم. همواره مرگ عیسی را در بدن خود حمل می کنیم تا حیات عیسی نیز در بدن ما ظاهر شود. زیرا ما که زنده ایم، همواره به خاطر عیسی به مرگ سپرده می شویم تا حیات او در بدن فانی ما آشکار گردد. پس مرگ در ما عمل می کند، اما حیات در شما."

آیات 7 و 8 به ما می گوید که ما در خود افرادی از نوع متفاوت نیستیم، بلکه در خود قدرت متفاوتی داریم. چیزهایی که می تواند افراد دیگر را خرد می کند الزاما" ما را نیز خرد نخواهد کرد چون در خود قدرتی را داریم که ما را مقاوم می سازد.

در آیه 10 یک تضاد زیبایی را می بینیم. ما می بایست خود را با مسیح مرده بیانگاریم. در حالیکه این کار را می کنیم، حیات او در بدنهای فیزیکی ما ظاهر می شود. این کاملا" روشن است که در عصر آینده اتفاق نمی افتد بلکه در همین عصر است که حیات مافوق الطبیعه و سکونت یافته و رستاخیز بخش عیسی در روح القدس در بدنهای فیزیکی ما ظاهر می شود.

کلمات آخر آیه یازده بسیار مهم هستند: " تا حیات او در بدن فانی ما آشکار گردد." این فقط یک حضور ساکن شده مخفی نیست که هیچ کس نمی تواند ببیند، بلکه حضوری است که نتایجی را در بدنهای فیزیکی ما ببار می آورد که هر کس می تواند   شاهد آن باشد. حیات رستاخیز بخش عیسی در بدنهای فانی ما ظاهر می شود.

آیه دوازده به ما می گوید که وقتی حکم مرگ را در خود دریافت می کنیم و به پایان خط قدرت و توانایی فیزیکی خود می رسیم، آنگاه نوع جدیدی از حیات از طریق ما در دیگران عمل می کند.

" پس دلسرد نمی شویم. هر چند انسان ظاهری ما فرسوده می شود، انسان باطنی روز به روز تازه تر می گردد." دوم قرنتیان 4: 16)

انسان ظاهری فرسوده می شود، اما در انسان باطنی حیات هست که روز به روز تازه تر می گردد. حیات درونی، مافوق طبیعی و معجزه آسای خدا از نیازهای انسان ظاهری هر کدام از ما مواظبت می کند.

نوشته: دکتر دِرِک پرینس

ترجمه: کشیش ورژ باباخانی

Oct/02/2019 سؤالات در مورد خدا کشیش ورژ باباخانی 27 بازدید 1  

نظرات کاربران


ارسال نظر