روح القدس محبت الهی را در ما جاری می سازد!

بزرگترین و عالی ترین همه برکاتی که روح القدس به ما ارزانی می دارد، ریزش محبت الهی خدا در قلبهای ما است. رومیان 5: 1-5 می فرماید:

" پس چون از راه ایمان پارسا شمرده شده ایم، به واسطه خداوندمان عیسی مسیح از صلح با خدا برخورداریم. ما توسط او، و از راه ایمان، به فیضی دسترسی یافته ایم که اکنون در آن استواریم، و به امید سهیم شدن در جلال خدا فخر می کنیم. نه تنها این، بلکه در سختیها نیز فخر می کنیم، زیرا می دانیم که سختیها بردباری به بار می آورد و بردباری، شخصیت را می سازد، و شخصیت سبب امید می گردد؛ و این امید به سرافکندگی ما نمی انجامد، زیرا محبت خدا توسط روح القدس که به ما بخشیده شد، در دلهای ما ریخته شده است."

اوج این آیات آیه پنج است: " و این امید به سرافکندگی ما نمی انجامد، زیرا محبت خدا توسط روح القدس که به ما بخشیده شد، در دلهای ما ریخته شده است."

پولس بعضی مراحل رشد روحانی را در این پنج آیه تشریح می کند؛ که مایلم بطور خلاصه به آن اشاره کنم.

اولین مرحله این است که " از صلح با خدا برخورداریم."

دوم، از راه ایمان به فیض خدا دسترسی یافته ایم.

سوم، ما در امید جلال خدا فخر می کنیم. امید چیزی در آینده.

چهارم، وقتی به درستی سختیهایی را دریافت می کنیم، در این سختیها، بخاطر نتایجی که این سختیها در ما به بار می آورند، شادی می کنیم.

بعد از آن پولس سه نتایجی را که سختیها به بار می آورند را نام می برد که به طریقی صحیح آن را تحمل کرده ایم: اولی، بردباری، دومی، شخصیت ساخته شده، و سوم، امید.

اینجاست که به اوج آن می رسیم: محبت خدا توسط روح القدس که بما بخشیده شد، در دلهای ما ریخته شده است. در اینجا کلمه یونانی که برای محبت استفاده شده، همان آگاپه است که در عهد جدید بطور معمول و نه همیشه، منحصر به محبت خود خداست.

معمولا" محبت آگاپه از دیدگاه بشری غیر قابل دسترس است مگر توسط روح القدس. در بسیاری از موارد، هرگز نمی توانیم در

 انسانیت طبیعی خود محبت آگاپه را تولید کنیم.

کمی پیش تر در باب پنج، پولس طبیعت محبت آگاپه مانند را توضیح می دهد. او تعریف می کند که چگونه این گونه محبت در خدا و در مسیح ظاهر شده است:

" هنگامی که ما هنوز ناتوان بودیم، مسیح در زمان مناسب به خاطر بی دینان جان داد. حال آنکه به ندرت ممکن است کسی به خاطر انسانی پارسا از جان خود بگذرد، هر چند ممکن است کسی را این شهامت باشد که جان خود را برای انسانی نیک بدهد. اما خدا محبت خود را به ما این گونه ثابت کرد که وقتی ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح در راه ما مرد." (رومیان 5: 6-8)

بر طبق گفته پولس، وقتی مسیح برای ما مرد، سه کلمه وضعیت ما را بیان کرد: " ناتوان"، "بی دین" و "گناهکاران." این محبت آگاپه است که خود را فدا می کند و هیچ  قید و شرطی را مطرح نمی کند. این محبتی نیست که می گوید تو باید نیک باشی ، یا این و آن را انجام دهی. این محبت به رایگان عطا شده است، حتی به کسی که به هیچ وجه لیاقت آن را ندارد و کاملا" بی کس و ناشایسته است.

اکنون در عهد جدید مراحل مختلفی را که در آن محبت آگاپه در ما تولید می شود، دنبال خواهیم کرد. اولا"، این ثمره تولد تازه است. در اول پطرس 1: 22-23 می خوانیم:

" حال که با اطاعت از حقیقت، جانهای خویش را طاهر ساخته اید تا محبت برادرانه بی ریا داشته باشید، بر شماست که یکدیگر را از صمیم دل به شدت محبت کنید. زیرا تولد تازه یافته اید، نه از تخم فانی بلکه از تخم غیر فانی، یعنی کلام خدا که زنده و باقی است."

با تولد نو امکان محبت کردن با محبت آگاپه در ما ایجاد می شود- تولد تازه از تخم غیرفانی و ابدی کلام خدا که زندگی از نوع جدید را در ما تولید می کند. محبت آگاپه مانند طبیعت مخصوص این حیات جدید است.

اول یوحنا 4: 7-8 می گوید:

 " ای عزیزان، یکدیگر را محبت کنیم، زیرا محبت از خداست و هر که محبت می کند، از خدا مولود شده است و خدا را می شناسد. آن که محبت نمی کند، خدا را نشناخته است، زیرا خدا محبت است."

کاملا" روشن است که این نوع محبت نشانه تولد تازه است. کسی که تولد تازه یافته، این را دارد، و کسی که تولد دوباره نیافته می تواند آن را داشته باشد.

پولس پیش می رود و مرحله بعدی این روند انتقال محبت الهی به ما را توضیح می دهد:

" و این امید به سرافکندگی ما نمی انجامد، زیرا محبت خدا توسط روح القدس که به ما بخشیده شد، در دلهای ما ریخته شده است." (رومیان 5: 5)

پس از تولد تازه، در طبیعت تازه ای که به وسیله تولد جدید در ما بوجود آمده، روح القدس تمامیت محبت خدا را به قلبهای ما می ریزد. ما در محبت غوطه ور شده ایم. ما با بخششی بی پایان تماس یافته ایم- محبت کامل خدا در دلهای ما توسط روح القدس ریخته شده است. در اینجا می خواهم تأکید داشته باشم که این چیزی الهی است، چیزی که فقط روح القدس قادر به انجام آن است.

با آنچه عیسی در یوحنا 7: 37-39 فرمود مقایسه کنید:

" در روز آخر که روز بزرگ عید بود، عیسی ایستاد و به بانگ بلند ندا در داد: " هر که تشنه است، نزد من آید و بنوشد. هر که به من ایمان آورد، همان گونه که کتاب می گوید، از بطن او نهرهای آب زنده روان خواهد شد." این سخن را در باره روح گفت، که آنان که به او ایمان بیاورند، آن را خواهند یافت." (یوحنا 7: 37-39)

در اینجا تضادی را مشاهده می کنید. اول،  کسی را داریم که تشنه است و به اندازه کافی برای خود ندارد. اما وقتی روح القدس داخل می شود، همان شخص تشنه تبدیل به کانالی برای نهرهای آب زنده می شود. این محبت خداست که در دلهای ما ریخته شده است. این محبت انسانی نیست؛ و نیز قسمتی از محبت خدا نیست. این تمامیت محبت خداست و ما بسادگی در آن غوطه ور شده ایم. محبت کامل، بی پایان و فسادناپذیر خدا  کانالی را توسط زندگیهای ما دارد تا بوسیله روح القدس از ما جریان بیابد. یک شخص تشنه تبدیل به کانال نهرهای آب زنده می شود.

حال به فصل معروف محبت که توسط پولس در اول قرنتیان نوشته شده نگاهی می اندازیم. در پایان فصل دوازده، او گفت: " من عالیترین طریق را به شما نشان می دهم." این " عالیترین طریق" در آیات اولیه باب 13 روشن می شود:

" اگر به زبانهای آدمیان و فرشتگان سخن گویم، ولی محبت نداشته باشم، زنگی پرصدا و سنجی پرهیاهو بیش نیستم. اگر قدرت نبوت داشته باشم و بتوانم جمله اسرار و معارف را درک کنم؛ و اگر چنان ایمانی داشته باشم که بتوانم کوهها را جابه جا کنم، اما محبت نداشته باشم، هیچم. اگر همه دارایی خود را صدقه دهم و تن خویش به شعله های آتش بسپارم، اما محبت نداشته باشم، هیچ سود نمی برم. (اول قرنتیان 13: 1-3)

بسیار مهم است که این را ببینیم که همه عطایا و مظاهر روح القدس به منظور کانالها و وسیله های محبت الهی هستند. اگر ما از این عطایا استفاده کنیم و آن را در دسترس محبت خدا قرار ندهیم، هدفهای خدا را بی اثر می کنیم. ممکن است ما همه عطایای دیگر را داشته باشیم ولی جز زنگی پرصدا و سنجی پرهیاهو چیزی نخواهیم بود. ما بدون محبت الهی هیچ هستیم و هیچ نداریم.

در آیه اول پولس فرمود: " اگر به زبانهای مردم و فرشتگان سخن گویم، ولی محبت نداشته باشم، زنگی پرصدا و سنجی پرهیاهو بیش نیستم." وقتی روح القدس داخل می شود، او وارد قلبی می شود که توسط ایمان پاک شده و به سوی خدا بازگشت کرده. بعدها امکان آن هست که خشک شویم و هدف خدا را از دست بدهیم و یا آنچه را خدا در دسترس ما قرار داده از آن سوء استفاده کنیم. در اینصورت همان چیزی اتفاق می افتد که پولس در اینجا می گوید: " زنگی پرصدا و سنجی پرهیاهو بیش نیستم." در واقع او گفت: " وقتی من دریافت کردم، چنین نبودم، اما با از دست دادن هدف، اینچنین شده ام و هدف خدا را بی اثر ساخته ام."

این را با آنچه پولس در اول تیموتاؤس 1: 5-6 می گوید، مقایسه کنید:

" هدف از این فرمان، محبت است، محبتی برخاسته از دلی پاک، وجد انی صالح و ایمانی بی ریا. بعضی کسان از اینها منحرف شده، به بیهوده گویی روی آورده اند."

هدف تمام خدمات مسیحی محبت است. هدف خدا برای مسیحی ابراز مداوم محبت الهی است.

در اینجا سه گام در روند انتقال محبت خدا به ما را خلاصه می کنم:

اولین گام تولد تازه است. وقتی تولد دوباره می یابیم، قادر به محبت آگاپه می شویم.

دومین گام ریزش تمامیت محبت خدا به قلبهای ما توسط روح القدس است که به ما بخشیده شده است. منابع بی پایان خدا در دسترس ما قرار گرفته است.

سومین گام، ابراز این محبت در زندگی روزمره ما توسط انضباط و تربیت شخصیت کار می کند. این زمانی است که محبتی که از خدا می اید توسط ما به همنوعان بشری خود می رسد.

اولین بار که آبشار نیاگارا را دیدم، آن همه آب را به محبت خدا که در قلبهای ما ریخته می شود، تشبیه کردم. بعد با خود فکر کردم: " با این همه، هدف اصلی آن فقط با ریخته شدن عملی نمی شود. تنها زمانی که این قدرت هدایت می شود و برای دادن نور، گرما و انرژی به ساکنین اکثر شهرهای بزرگ قاره آمریکای شمالی استفاده می شود، به هدف خود نائل می شود."

این دقیقا" آن چیزی است که با ما اتفاق می افتد. ما محبت خدا را وقتی تولد دوباره می یابیم، دریافت می کنیم؛ و توسط روح القدس بر ما ریخته می شود، اما زمانی به همنوعان بشری ما می رسد که توسط زندگی های ما در انضباط و تربیت، هدایت و مسیر داده می شود.

نوشته: دکتر دِرِک پرینس

ترجمه: کشیش ورژ باباخانی

Oct/02/2019 سؤالات در مورد خدا کشیش ورژ باباخانی 37 بازدید 1  

نظرات کاربران


ارسال نظر